Koncepcje weksla
Koncepcja francuska wiąże powstanie zobowiązania wekslowego z przyczyną (causa) stanowiącą podstawę jego wystawienia. Dlatego przepis art. 116 francuskiego Kodeksu handlowego reguluje tzw. pokrycie. U podstaw stosunku prawno-wekslowego leży określona umowa o charakterze prywatnoprawnym (z zakresu prawa cywilnego lub prawa handlowego). W tym ujęciu zarówno weksel trasowany, jak i weksel własny nie stanowią zobowiązania samodzielnego, oderwanego od podstawy gospodarczej.
Według koncepcji niemieckiej weksel jest zobowiązaniem formalnym, abstrakcyjnym, oderwanym od swojej przyczyny gospodarczej. Obowiązuje w związku z tym zasada podpisu, oznaczająca, że samo podpisanie dokumentu, spełniającego ustawowe wymagania co do formy, zobowiązuje wystawcę i innych dłużników wekslowych.
Tzw. stosunek wewnętrzny nie ma istotnego znaczenia dla powstania zobowiązania wekslowego. Tego rodzaju koncepcja weksla została przyjęta w polskim prawie wekslowym.
Pewnego odstępstwa od tej koncepcji można dopatrzeć się w art. 10 regulującym weksel in blanco, skoro jest w tym przepisie mowa o porozumieniu co do uzupełnienia weksla.
Odrębne problemy prawne narzucają te systemy prawne, zwłaszcza common law, których państwa nie są uczestnikami konwencji genewskich.